Het verhaal over Dr. Eduard Immink, eerste geneesheer-directeur St. Jan Ziekenhuis.
Tevens een ontmoeting met zijn kleinzoon Eef Immink.
Eduard Antonius Maria Immink werd geboren in Obdam (N-H) op 19 november 1897 en overleed in ‘zijn’ ziekenhuis St. Jan op Goede Vrijdag 20 april 1962 op de leeftijd van 64 jaar. Hij is begraven op de R.K. Begraafplaats Buitenveldert op 25 april 1962.
Dr. Immink haalde op 1 juli 1925 het artsendiploma aan de Universiteit van Amsterdam en zette hiermee tot in de vijfde generatie een familietraditie voort.
Na zijn studie werkte hij o.a. 7 jaar in Maastricht bij de destijds bekende chirurg Rombouts.
In 1925 promoveerde hij op een proefschrift over pyloruspasmus*
Op 2 mei 1932 werd hij benoemd tot geneesheer-directeur van het op die dag geopende St. Jan ziekenhuis, waarbij hij zich tevens vestigde als chirurg-gynaecoloog. Zijn woonhuis grensde aan het ziekenhuis op Bloemgracht 58, Door zijn brede kennis en hoffelijk optreden verwierf hij zich al snel een goede naam, waarvan het St. Jan de vruchten plukte. Door patiënten en medewerkers, waaronder het groeiende aantal Eerwaarde Zusters, werd hij op handen gedragen, hetgeen hem de bijnaam “de Paus van Zaandam’ opleverde.
De bekroning van zijn werk was de nieuwe vleugel aan de H. Gerhardstraat in 1953, grenzend aan de oudbouw. Deze nieuwbouw, is bewaard gebleven voor de sloop en sinds 1997 in gebruik als appartementencomplex.
Dr. Immink was een begenadigd spreker op vele lezingen. Hij bezocht meerdere ziekenhuizen dichtbij en veraf om zijn kennis te delen met specialisten en huisartsen in de Zaanstreek.
In november 1944 toen het ziekenhuis 12 ½ jaar bestond waren er diverse schenkingen voor het ziekenhuis (o.a. een luidklok en 12 glas-in-loodramen voor de kapel) en dr. Immink kreeg een radio, voor ná de oorlog, omdat hij op diezelfde dag 12 ½ jaar in dienst was.
In de oorlog was dr. Immink nauw betrokken bij de opvang, in het ziekenhuis, van gewonde verzetsstrijders, parachutisten en onderduikers, waaronder Joodse kinderen. Dit alles met ondersteuning van de Eerwaarde Zr. Theresi. ( links op de foto)
Hiervoor heeft hij later het Verzetskruis 1940-1945 ontvangen.
( Zaanse ziekenhuizen in WO2)
Behalve deze onderscheiding heeft hij nog meer belangrijke lintjes en medailles gekregen, waaronder een onderscheiding van de Paus met een benoeming tot Ridder in de Gregorius Orde, tijdens de opening van de nieuwe vleugel (1953).
In 1957 bestond het St. Jan ziekenhuis 25 jaar en was er een feestavond waar ook het zilveren jubileum van dr. Immink werd gevierd.
Ter gelegenheid hiervan zong het koor van Eerwaarde Zusters.
Eind 1963 tijdens de in gebruik name van zusterflat De Wittenburcht aan de Bloemgracht, is er een borstbeeld onthuld van Immink. Het is vervaardigd door de beeldend kunstenaar Ab Wouters. Het beeld bevindt zich nu in ons Zaans Medisch Museum.
Kleinzoon
Door een toevallige ontmoeting zijn wij in contact gekomen met de kleinzoon van dr. Immink. Hij heeft ons een aantal krantenartikelen en foto’s geschonken van zijn grootvader. Ook de Koninklijke, Pauselijke en andere onderscheidingen zijn aan ons geschonken. Deze zijn te zien in ons Zaans Medisch Museum in Wormer.
*Pylorusspasme is een aandoening waarbij de kringspier (pylorus) bij de uitgang van de maag is verdikt (hypertrofie). Door de verdikking van de spier ontstaat er een afsluiting van de maag en kan het voedsel vanuit de maag niet verder naar de dunne darm. Hierdoor blijft voeding in de maag en gaan kinderen (projectiel) braken. Doordat zij hun voeding continu uitspugen krijgen ze weinig vocht en voedingsstoffen binnen en kunnen de kinderen uitdrogingsverschijnselen vertonen en gewicht verliezen. De verschijnselen ontstaan vaak enkele weken na de geboorte.
De behandeling is een operatie waarbij de pylorus wordt ingesneden om de doorgang te herstellen.