Een verdwenen maar dierbare plek: de Lourdesgrot van het St. Jan ziekenhuis
In de tuin van het St. Jan ziekenhuis bevond zich jarenlang een Lourdesgrot, een kleine, met zorg opgebouwde gebedsplek, voorzien van een Mariabeeld, een altaar en gebedsbankjes.
De tuin met de nieuw gebouwde grot
1932
De grot, gebouwd kort na de opening van het ziekenhuis in 1932 maakte deel uit van de oorspronkelijke kapel van het ziekenhuis en was decennialang een plek van rust, gebed en troost. Tot in de vroege jaren zestig vonden patiënten, bezoekers en personeelsleden hier een moment van stilte in de beschutting van het groen.
Een overzicht van de tuin, met de grot als verstilde plek tussen de bomen.
1947
De Lourdesgrot in volle glorie, met klimop begroeid en het Mariabeeld centraal zichtbaar.
1949
De Lourdesgrot is inmiddels verdwenen en maar weinig mensen weten nog van haar bestaan. Toch was het ooit een bijzondere plek waar mensen even stil konden zijn, een kaarsje brandden of troost vonden.
Het altaar van dichtbij, met bloemen, kaarsen en het opschrift “Mariam ad Jesum” – “Via Maria naar Jezus”.( 1959)
Soms brengen oude verhalen herinneringen naar boven. Zo ontvingen we onlangs een bericht van iemand die de grot nog uit zijn jeugd kent.
“Ja, dat weet ik nog heel goed,” schreef hij. “In de oorlogsjaren slopen we de poort aan de Bloemgracht in om in de tuin te komen, want daar lagen op het gras de door de geallieerde vliegtuigen uitgestrooide stroken zilverpapier. En dan kwamen we ook achterin de tuin, bij de grot, die grote indruk op ons maakte. De tuin liep tot aan de Gouw, en daar stond een bankje waar de nonnen vaak zaten te genieten van het uitzicht over het toen nog onbebouwde Oostzijderveld.”